100. rocznica urodzin Pana Jacka Zieliniewicz

Opublikowano: 2026-05-26 20:11, Numer artykułu: 114228 , Autor: M.Wolschlaeger

Są ludzie, którzy odchodzą. A jednak zostają. W zdaniach, które wracają niespodziewanie.

W sposobie patrzenia na człowieka. W pamięci, która nie boli już tylko stratą, ale daje światło.

Dziś spotkaliśmy się, by uczcić 100. urodziny Pana Jacka Zieliniewicza. Przyjaciela

naszych szkół. Świadka Historii. Człowieka, który przeszedł przez Auschwitz i Dautmergen,

a mimo tego, co zobaczył, nie wybrał gniewu.

Wybrał człowieka.

Przez lata przyjeżdżał do szkół. Rozmawiał z młodymi ludźmi. Opowiadał nie po to, by

budzić strach, ale by uczyć odpowiedzialności za siebie nawzajem.

Dziś wróciliśmy do Jego historii. Były wspomnienia córek — ciepłe, prawdziwe, pełne taty,

którego zna się tylko w domu.

Była młodzież, która w spektaklu „Jeżeli wy nie zapomnicie”, opartym na relacjach Pana

Jacka złożonych w Państwowym Muzeum Auschwitz-Birkenau, próbowała opowiedzieć

ostatnie miesiące wojny i drogę powrotu do domu. Była piosenka „Wznieś serce nad zło”.

I był moment, którego chyba długo nie zapomnimy.

Na zakończenie wybrzmiał głos samego Pana Jacka — archiwalne nagranie wspomnienia

dnia powrotu do domu po wojnie.

W tej jednej chwili historia przestała być historią. Stała się obecnością. Jedna z nauczycielek

powiedziała dziś zdanie, przy którym wiele osób po prostu kiwnęło głową: „Jesteśmy

wnuczkami Pana Jacka. Zawsze nas tak traktował.”

I może właśnie w tym jest najpiękniejszy ślad człowieka. Nie w wielkich słowach.

Ale w tym, że po latach ktoś nadal czuje się przez niego ważny, zauważony, zaopiekowany.

Dziękujemy wszystkim, którzy byli dziś z nami.

Panie Jacku… pamiętamy.